maandag 16 november 2009

Nieuwe locatie van blog

De blog is verhuist naar: http://www.lexasoft.com, reden: meer controle over de layout, wordt mijn eigen domein ook eens gebruikt en vooral om Joomla! te kunnen gebruiken en zijn mogelijkheden.

zondag 4 oktober 2009

Weekend blues

Na een verschrikkelijke drukke week op het werk en na het werk, was ik vrijdagavond gewoon kapot en zaterdagochtend had ik afgesproken met Kristof en Bert om een toertocht te gaan rijden in Kasterlee, dus uitslapen zat er ook niet in...
Maar het vroege opstaan was het waard, een mooie tocht met leuke singletracks en technische stukjes, een paar stukjes nog niet gezien daar.
Om 12uur was ik al terug thuis, een douchke en ik kon mijn Nicolai verder afwerken, jaja ik heb hem eindelijk terug!!! Na 3 maanden staat er een nieuwe bottom bracket in, een nieuwe laag verf op het hoofdframe en een complete revisie van alle draaipunten (alsook twee nieuwe wentelaars), hopelijk kan ik er weer drie jaar tegen dan is het tijd voor een nieuwe.
Na 3 uur werk kwam ik tot de ontdekking dat ik geen voorderailleur meer had liggen, alsook was mijn Notubes busje leeg, dus zondag zal hij nog niet rijdensklaar zijn. Voorderailleur is ondertussen opgelost en na nog 2 uurtjes gewerkt te hebben op zondag is hij rijdensklaar op een platte band vooraan, nu nog hopen dat het nog wat droog blijft de komende week zodat hij niet direct vuil wordt :-)
Een fotootje van het kader, bottom bracket en de gouden decals (wat had je gedacht :-)




Op dit moment is dit de volledige afmontage:
* Nicolai Helius CC (refurbished), mat zwart hoofdframe met gouden decals, achterbrug zwart geanodiseerd.
* Hope Mono mini schijfremmen met floating disc's (180 vooraan, 160 achteraan) met goudkleurige remhendels en gouden afdekplaatjes
* SRAM X0 shifters
* Hope stuurpen, quickreleases, zadelpenklem (allemaal goud)
* Hope bottom bracket met keramische lagers (goudkleurig)
* woodman kopserie
* BBB low riser carbon stuur
* Easton EC70 zadelpen
* Fizik Gobi XM zadel
* Shimano SLX voorderailleur
* SRAM PC951 ketting (geen gouden!, ik had geen niewe ketting liggen)
* Shimano XTR crankset
* Shimano XTR pedalen
* SRAM X0 Cassette
* SRAM X0 achterderailleur
* Nokon kabels (een echte aanrader voor full suspensions!)
* Achterwiel: Notubes Olympic velg op een DT Swiss naaf (240), DT Swiss spaken en een Schwalbe Smart Sam Alpencross band (past maar juist)
* Voorwiel: DT Swiss 4.2 velg op een DT swiss naaf (240), DT Swiss spaken en een Maxxis Minion DH 2.3 band (notubes gemaakt)
9000 kilometers op de teller, hop naar de 10.000, waarschijnlijk niet meer voor dit jaar.

zondag 20 september 2009

TT Tielen


Vandaag stond de TT te Tielen op het programma, Kristof wou persé om 7u20 vertrekken, maar dat was me toch veel te vroeg, dus had ik met Bert afgesproken om 9u15 meer een menselijker uur. Alles ging vlotjes 's morgens zodoende stond ik om 9u05 aan de start, rustig ingeschreven en gewacht op Bert, die kwam er aan om 9u20, hij had toen al 13 kilometer gereden van bij zich thuis en was dus opgewarmt.
Dat heb ik direct opgemerkt als we vertrokken :-) maar niet veel later hebben we het tempo toch wat laten zakken, alles ging over vlot berijdbare wegen, niet al te veel asfalt maar des te meer los zand, daar hou ik wel van. Na 19km staan we aan de bevoorrading waar het lekker druk is, logisch als je op het spitsuur vertrekt... Maar de organisatie was perfect daar, nogal verschil ten opzichte van vorige week in Grobbendonk. Na ons buikje gevuld te hebben vertrekken we terug om nog wat door het zand te ploeteren en ineens na 9 km staan we terug aan de start, tja 29km (ik denk zelfs dat het er maar 27 waren) is natuurlijk niet veel als je tegen 20 km/h over het parcours bolt. Maar Bert is nog maar juist begonnen met het mountainbiken en kan beter rustig opbouwen.
Ik was dus goed opgewarmd en zei dat ik nog de 49 km ging doen, Bert vond ook dat hij wat weinig had gedaan en het parcours ging toch de richting van thuis uit, dus reed hij nog effe mee, na de eerste splitsing nemen we afscheid en draai ik de eerste extra lus, een lus van 3 km pure singletrack, was ik blij dat ik die helemaal alleen voor mij had. De tweede lus was al even mooi, deze nam namelijk het prachtige singletrack mee van de vaste groene route van Kasterlee/Herentals; op het einde worden we richting de vaste cyclocross route gestuurd en daar moet ik voor de eerste keer mijn middenblad gebruiken, de rest was al heel de tijd op de grote plateau, wat veel zegt over de moeilijkheid.
Zo worden naar Lichtaart gestuurd met af-en-toe stukken van het vast parcours, waar dan de derde lus van de 49 begint, dit was feitelijk het saaiste stuk, het volgt volledig de blauwe lus van het vast parcours, na 58km sta ik voor de tweede keer aan de bevoorrading met beduidend minder volk nu (in totaal 4 bikers:-), nadat ik vermeld dat ik de tweede maal hiervoor bij kom, kijken de mannen raar en op de vraag of ik ook van Kontich ben gekomen met fiets moet ik negatief antwoorden, maar ik moet wel toegeven dat ik de persoon ken (hé Willy, ja je zijt bekend/berucht). Ik was al blij dat er nog iets te eten en drinken was, na een stuk cake en suikerwafel ben ik klaar voor de rest af te haspelen.
We worden richting het militair domein van Turnhout gestuurd (Zevendonk?), het eerste stuk is ronduit saai, een dubbel karrespoor om op het einde terug te draaien en zo via een singletrack toch nog wat animatie te bezorgen. Hierna is het binnenrijden en dat was nodig, want mijn achterste begint weeral pijn te doen, toch dringend een ander zadel kopen.
Na 3u46 sta ik terug aan de start met 76 km op de teller en wel de grote hoeveelheid van 100 hoogtemeters. Auto opgezocht, verfrist en terug naar huis, thuis een lekkere stoomdouche genomen en nu wat lekker luieren met een goed filmpke of zoiets.

Eerste nightride


Nu dat ik verlichting heb wou ik toch eens een nachtritje, gelukkig werd er deze vrijdag in Sint-Maria-Horebeke een nachtrit georganiseerd, het was wel één uur bollen met de auto, maar ik wou persé een nachtrit doen.
Rond 20u30 stond ik aan de inschrijving, 5 euro en daarvoor kreeg je in de plaats een boekje met bonnentjes: 2 bonnetjes voor de eerste bevoorrading goed voor cola of Adrian Brouwer (een lekker donker biertje bleek achteraf), 1 bonnetje voor een jenever (gelukkig op 4 kilometer van de aankomst), 1 hotdog achteraf en een verrassing (BBB binnenband met 2 staaltjes van Morgan Blue olie). Laten we zeggen: dit is waar voor je geld.
Het parcours zelf, was een combinatie van veldwegen en asfalt, afgepijlt met fluo pijlen waarvan de fluo ver op was, maar op 1 punt na nergens verkeerd gereden. In sommige bochten stonden ook leuke theelichtjes. Al bij al ging het toch veel op en neer, en tijdens het dalen bleek nog maar eens hoe plezant ik dat vind, pure fun, zelfs een gewone veldafdaling is leuk in het donker (en als er niemand in de weg rijdt)
Aan de eerste bevoorrading was er een gezellige drukte en iets wat ik normaal nooit doe: ik neem een donker biertje (Adriaan Brouwer) als dorstlesser, dat gaat vlot binnen, maar ik pas toch voor de tweede. In het tweede gedeelte zat toch het meeste klimmen in volgens mij, maar iets saaiere wegen, misschien bewust gedaan als ze bier serveren op een bevoorrading... Iets voor de tweede bevoorrading begon mijn lamp toch ineens minder te schijnen, het al 2 uur op vol vermogen (170 lumen, meer dan genoeg om veilig te kunnen biken) aan het branden geweest op 4 AAA batterijen, ik had gelukkig mijn Petzl ook nog bij, dus die maar aangezet. 10 minuten later was ik aan de bevoorrading, lekker aan het genieten van een citroenjenever zie ik Johan aankomen (ik had al effe kort gezien aan de start), we doen een klapke en wanneer zijn jenever op is vertrekken we terug, zijn lamp was ook ver de geest aan het geven dus hij kon wel extra licht gebruiken :-)
En raar maar waar mijn lamp had terug zijn volle kracht gevonden en heeft het nog een half uur uitgehouden, dit is wel echt bangelijk als je dit nagaat. In totaal heeft die lamp op 4 AAA batterijen (gewoon alkaline die er bij zaten) het 2 uur gezongen op volle kracht en er zit nog in.
Bij de aankomst fiets in bewaring gegeven (moest wel 1 euro betalen, maar de rest was feitelijk al spot-goedkoop dat ik hierdoor niet klaag) en hebben we nog wat aprés-bike gedaan.
Al bij al was ik content van deze nachtrit, 38 km 580 hoogtemeters en 2u30 onderweg, max snelheid toch nog 43 km volgens de gps :-)

donderdag 17 september 2009

Verlichting voor toekomstige nightrides

Overlaatst had ik een blog gelezen van een gast die van een oude stuurpen verlichting had gemaakt voor de mountainbike. Maar dat hield in met een dremel er stukken uitfrezen en zo'n Gardena achtige klem voor tuinslagen een gewone zaklamp vast te houden.
Nu had ik zelf ook nog een oude stuurpen liggen, ik moest toch nog een zaklamp hebben. In de As Adventure heb ik dan de beste led-lenser gekocht, 170 lumen sterk, thuis gekomen eerst wat geprutst en uiteindelijk ben ik op deze constructie uitgekomen:
De dikte van de zaklamp was juist iets dikker dan een normale stuurbuis, maar met wat brute kracht heb ik de stuurpen wat open gewrongen en op een bepaald moment kon ik juist de led-lenser inkrijgen. 

Zojuist heb ik dan de stuurpen met lamp op mijn stuurpen gemonteerd en uitgetest in de garage en zo te zien is geeft dat genoeg licht, morgen eens uitproberen in Sint-Maria-Horebeke

Allerlei

Het is weeral een tijdje geleden dat ik hier iets geschreven heb, laten we dit nog eens doen.

In augustus niet al te veel op de mountainbike gereden daar mijn Nicolai nog steeds niet gemaakt is en ik niet veel zin had om met mijn Raven rond te hossen. Toch elk weekend op de fiets gezeten, maar dan op de koersfiets. Zo heb ik onder andere de stuwmeren tocht gedaan van Hand-in-Hand Vlijtingen en eigen gemaakt toertje langs de kanalen in het Antwerpse.

Ondertussen heb ik al wel opgemerkt dat de aandrijving wel rot versleten is, ketting veel te lang laten opliggen, dus maar eens een investering hierin doen.


Ondertussen ben ik vorige week toch maar terug op mijn aloude Raven gekropen om een TT te Grobbendonk te rijden, ik had afgesproken met pas begonnen mountainbiker dus ik had voorgenomen eerst met hem de korte afstand te doen en daarna de lange te doen. Maar eerlijk gezegd was het parcours van de 25km niet zo interessant, het stuk op het militair domein wel, dat is zeer gevarieerd met mooie singletracks,
los zand, snelle stukken. Maar het middenste gedeelte trok op niet veel, 5 kilometer langs het kanaal is niet mijn gedacht van mountainbiken. Bij aankomst dan alleen maar het gedeelte in het militair domein gedaan voor wat extra kilometers.

Ben nog wel eens serieus om mijn bek gegaan, zonder enige schade! In een snelle bocht naar links lagen boomwortels en hoogstwaarschijnlijk trappers blijven steken en een mooie koprol gedaan.


Dit weekend terug opnieuw afgesproken voor de TT in Tielen, ondertussen heb ik ook beslist deze blog niet meer strict te houden voor mijn mountainbike- en fietstochten, maar uit te breiden naar een algemene blog voor al mijn interesse, dit betekent dat je ook af-en-toe een blog entry zal te lezen krijgen over fotografie (waarschijnlijk in het Engels) en hier zal ik ook mijn reisblog bij houden tijdens
mijn reis naar Nieuw-Zeeland (van 25 feb 2010 tot 28 maar 2010), hopelijk kan ik dan elke dag op zijn minst 1 foto uploaden met een kort verhaaltje

zaterdag 1 augustus 2009

Terug in België

Na twee weken in het buitenland gemountainbiket te hebben, was het vandaag nog eens tijd om in België te mountainbiken. Mijn Nicolai is nog steeds niet gemaakt, en de geleende bike is ondertussen ook kapot :-( Dus had ik in de week maar mijn oude getrouwe Cannondale Raven terug in orde gebracht.


Het eerste probleem kwam al direct aan het licht toen ik de fiets op het fietsenrek wou zetten, met al die raar buizen had ik niet veel houvast. De eerste poging was zeker niet goed, want juist op de autosnelweg aangekomen en daar kwam hij los, gelukkig zonder gevolgen voor mij en de omgeving. Maar vastgezet op de demper, niet ideaal voor de demper, maar zo blijft hij er wel opstaan.
In Oud-Heverlee heb ik een vast parcours dat ik rij: een samenraapsel van stukjes uit verschillende tt's en stukken die ik ken, vanmorgen had ik nog wat gesleuteld en was klaar om het uit te testen, maar een echt succes was het niet, ik zal nog wat moeten sleutelen.
Na 3 uur was mijn goesting op, ik had al heel de tijd koppijn en op die klim had ik er ineens genoeg van, dus in vogelvlucht naar de auto. Thuis aangekomen voelde ik mij moe, ik weet niet waarom. Morgen waarschijnlijk een ritje met de koersfiets doen, want die Raven is toch niet meer wat het geweest is, zeker niet omdat die langs geen kanten te goei remt. Lange leven schijfremmen!
Toch nog 44,5 km gedaan met 550 hoogtemeters.